Choć przed tygodniem indeksy giełd europejskich i amerykańskich świętowały zdobycie nowych szczytów trendu wzrostowego, to euforia wygasła szybko i właściwie cały ubiegły tydzień upłynął pod znakiem realizacji zysków i spadku indeksów. Na dobrą sprawę nowe szczyty okazały się więc incydentem o niewielkim znaczeniu, skoro ich wyznaczenie nie sprowokowało inwestorów do bardziej aktywnych działań. Dopiero w piątek spadkowa tendencja została przerwana, ale nie przez radykalną zwyżkę indeksów, lecz po prostu przez przerwanie naporu podaży. Nie wynika z tego jeszcze, że atak na niedawno uformowane szczyty jest obecnie nieunikniony.

Rynki znalazły się w nieciekawej sytuacji. Wygląda na to, że zastrzyki gotówki ze strony banków centralnych zostaną co najmniej wstrzymane, zaś gospodarka bynajmniej nie chce ruszyć z kopyta. Inwestorzy nie wiedzą więc do końca, czy kupować akcje w nadziei na przyszłe ożywienie (perspektywy są marne) czy na pomoc banków centralnych (jeszcze bardziej mgliste), czy może bezpieczniej wycofać się z rynku. W efekcie indeksy właściwie kręcą się w miejscu, a jakiekolwiek wydarzenie wydaje się na tym pustkowiu spektakularnym spektaklem, który rozbudza oczekiwania po to tylko, żeby za chwilę przynieść rozczarowanie.

Poranek na rynkach azjatyckich jest dobrą ilustracją swoistego marazmu inwestorów. Kospi stracił 0,4 proc., Nikkei zyskał 0,2 proc., zaś na pięć minut przed końcem notowań, indeks giełdy w Szanghaju był bliski poziomu zamknięcia z piątku.

Mimo to, europejskie indeksy mają pewne szansę na zwyżkę dziś rano. Bardziej niż wydarzenia czy dane liczy się w tej chwili nastawienie psychiczne, a przerwanie spadkowej tendencji w piątek ma pozytywną wymowę i może pomóc w optymistycznym postrzeganiu przyszłości rynku.

W ciekawej sytuacji znalazł się WIG20, dla którego ewentualne przełamanie wsparcia na poziomie 2250 pkt mogłoby okazać się wyrokiem skazującym na zejście o 100-150 punktów niżej. W piątek udało się wsparcie obronić i to przy wyższych obrotach niż na spadkowych sesjach z wcześniejszych dni. Natomiast przełamanie oporu na 2350 pkt dawałoby upragnioną szansę ataku na 2400 pkt i – w razie sukcesu – wyrwania się z trwającego od ośmiu już miesięcy trendu bocznego. Ale do tego potrzebna byłaby mobilizacja kapitału, którą w obecnych warunkach trudno sobie wyobrazić.

Emil Szweda, Open Finance

Czekamy indeks Ifo

Jedną z najważniejszych informacji – być może tę najważniejszą, poznamy na początku tygodnia. Będzie to publikacja niemieckiego indeksu Ifo. Co ciekawe, konsensus rynkowy zakłada wzrost indeksu do 109,7 pkt. z 109,6 pkt. w lutym, pomimo spadku PMI dla przemysłu o 2 pkt.! Po części jest to spowodowane opóźnieniami w aktualizacji prognoz (faktyczne oczekiwania są zapewne niżej), ale mimo to taki konsensus oznacza, iż część inwestorów na rynku będzie oczekiwała odczytu zbliżonego do tego z lutego. Czy to jest możliwe? Generalnie tak, choć prawdopodobieństwo wydaje się małe. Niekiedy Ifo wskazuje inny kierunek, ale kiedy PMI zmienił się o przynajmniej dwa punkty, Ifo po raz ostatni wskazał inny kierunek (rosnąc o 0,1 pkt. po tym jak niemiecki PMI był o 2 pkt. niższy niż miesiąc wcześniej) w kwietniu ubiegłego roku. Co więcej, jak się później okazało, to PMI prawidłowo zasygnalizował trend. Co ciekawe jednak, zaskakująco dobry odczyt Ifo pomógł przedłużyć dobrą koniunkturę rynkową.

Wraca temat Europy

Wraz z końcem miesiąca upływa termin, który europejscy politycy narzucili sobie w kwestii decyzji o powiększeniu rozmiaru funduszów ratunkowych EFSF i ESM. Dotychczas takiej decyzji sprzeciwiały się Niemcy (oraz Finlandia), dlatego też była ona odsuwana. Jednak teraz spekuluje się, iż teraz Niemcy przystaną na kompromisową propozycję, zakładającą, iż ESM zostanie utworzony na kwotę 500 mld EUR (tak jak zakładano), ale jednocześnie do połowy 2013 roku działać będzie EFSF (utworzony na kwotę 440 mld EUR). Taki układ z jednej strony nie wymagałby kolejnej zgody niemieckiego parlamentu, a z drugiej miałby zachęcić MFW do zwiększenia zaangażowania (choć nie ma jednoznacznej deklaracji funduszu). Decyzja zapadnie zapewne nie szybciej niż w piątek.

Politycy jednak znów mogą znaleźć się pod presją. Po pierwsze, wynika ona z gorszych danych marko, które mogą sprawić, iż osiągnięcie celów redukcji deficytów będzie trudniejsze. Dodatkowo ubiegły tydzień przyniósł spory wzrost premii od hiszpańskich obligacji, m.in. po tym jak rząd zdecydował się jednostronnie podnieść cel deficytu na ten rok (z 4,4% PKB do 5,8%, później – pod presją EU – zrewidowany w dół do 5,3%). Szef włoskiego rządu M.Monti przestrzegł Hiszpanów przed rezygnacją z reform (warto zauważyć, iż taka tendencja pojawia się bardzo szybko po spadku rentowności obligacji) i ma ku temu powód: ubiegły tydzień przyniósł także wzrost premii od włoskiego długu (o 40 bp dla 10-latek).

Na wykresach:

EURUSD, D1 – piątek przyniósł nieoczekiwanie silne wzrosty na parze EURUSD, w wyniku czego jeszcze raz testowany był opór 1,3290. Jednak i tym razem (trzeci kolejny raz) nie udało się go pokonać, co potwierdza jego znaczenie. Pokonanie strefy oporu 1,3290-1,3322 otworzyłoby drogę ku górnemu ograniczeniu kanału spadkowego, jednak problemy byków mogą zwiastować cofnięcie. Sygnałem dla sprzedających będzie pokonanie linii poprowadzonej po minimach (oraz poziomu 1,3190), co oznaczałoby kolejną próbę testu 1,2968 – potencjalnej linii szyi w formacji RGR.

USDJPY, H4 – na parze USDJPY zrealizowała się formacja podwójnego szczytu, o której pisaliśmy w ubiegłym tygodniu. Sprzedający zostali zatrzymani w nieprzypadkowym miejscu – poziom 81,90 był już zarówno oporem, jak i wsparciem i teraz znów jest kluczowym miejscem obrony dla byków. Po tak imponującej hossie, korekta może być jednak bardziej rozbudowana, co oznaczałoby, iż sprzedający spróbują sprowadzić notowania poniżej tego wsparcia. Oporami są: poziomy 83,05 oraz przełamana linia trendu

Oil (Brent), H4 – drugi tydzień z rzędu piątkowe popołudnie przyniosło plotki, które sprowokowały silne wzrosty cen ropy (http://www.xtb.pl/strefa-analityczna/puls-rynku/271615). Po raz kolejny jednak wydaje się, iż wzrost był chwilowy. To zaś oznacza, iż pozostajemy w coraz bardziej rozbudowanej konsolidacji i po teście górnego ograniczenia przyszedł czas na ruch w dół kanału (ze wsparciem na poziomie 121,50 USD).

dr Przemysław Kwiecień

Główny Ekonomista

WIG20 zakończył wczorajszy dzień spadkiem 0,06 proc. przy niewielkich obrotach, wynoszących 552 mln zł. W trakcie sesji WIG20 momentami był niżej, ale dzięki godnej pochwalenia postawie niemieckich inwestorów, których często staramy się naśladować, w końcówce udało nam się częściowo zniwelować spadek indeksu. Niemiecki indeks DAX zakończył dzień wzrostem o 0,2 proc. W trakcie dnia poznaliśmy tylko dane o stanie rynku kredytów hipotecznych oraz sprzedaż domów na rynku wtórnym w USA. Indeks rynku kredytów hipotecznych spadł o 7,4 proc. po wcześniejszym spadku o 2,4 proc. Spadek indeksu tłumaczy się wzrostem oprocentowania kredytu trzydziestoletniego z 4,06 proc. na 4,19 proc. Raport na temat sprzedaży domów na rynku wtórnym praktycznie nie odbiegał od prognoz analityków. Sprzedaż wyniosła 4,59 mln, spodziewano się odczytu na poziomie 4,60 mln . Inwestorzy zza oceanu nie reagowali na te raporty.

Uwaga uczestników rynku skupiła się na wypowiedziach szefa FED Bena Bernanke, który stwierdził, że sytuacja w Europie uległa poprawie i kryzys zadłużenia nie zagraża już stabilności gospodarczej USA w takim stopniu, jak kilka miesięcy temu. Bernanke stwierdził wprawdzie, że „do pełnego rozwiązania kryzysu zadłużenia konieczne jest dalsze wzmocnienie europejskiego systemu bankowego”, ale zapewnił również, że amerykański bank centralny jest gotów użyć każdego z posiadanych przez siebie narzędzi, aby utrzymać stabilność w systemie finansowym USA, szczególnie jeśli ponownie miałyby przybrać na sile niepokoje w Europie. Reszta sesji w USA przebiegała dość spokojnie. Indeksy oscylowały w okolicach neutralnych poziomów, jednak w końcówce sesji po raz kolejny inwestorzy zdecydowali się zrealizować zyski. Ostatecznie indeks S&P500 zakończył dzień spadkiem o 0,2 proc, Dow Jones spadł o 0,3 proc., Nasdaq zyskał 0,04 proc.

Dzisiejsze kalendarium jest tym razem wypełnione po brzegi. Przed południem poznamy wstępne odczyty indeksów PMI dla usług i przemysłu oraz zamówienia przemysłowe w Eurolandzie. Zaraz po południu dotrą do nas tygodniowe dane o ilości nowych wniosków o zasiłek dla bezrobotnych. O 14:00 naszego czasu zostanie opublikowany skrócony protokół z ostatniego posiedzenia RPP oraz zapoznamy się zdanymi na temat koniunktury gospodarczej w przemyśle, budownictwie i handlu w Polsce.

O 15:00 opublikowane zostaną amerykańskie dane na temat cen domów oraz indeks wskaźników wyprzedzających za luty. Tuż przed godziną 8:00 japoński Nikkei rośnie o 0,4 proc., chiński Hang Seng rośnie o 0,2 proc., kontrakt na indeks S&P500 spada o 0,15 proc. Zapowiada nam się neutralne rozpoczęcie sesji.

Eliza Dąbrowska

W godzinach przedpołudniowych, w centrum uwagi znajdą się wstępne odczyty indeksów PMI dla państw strefy euro za marzec. Oczekiwane są nieznaczne wzrosty wskaźników oddających koniunkturę w całej strefie, jednak prognozy zakładają, że nie przybiorą wartości powyżej granicznych 50 punktów oddzielających regres od rozwoju. Jedynie bardzo dobre odczyty byłyby w stanie dać eurodolarowi impuls do przebicia oporu 1,33. Słaby odczyt indeksu dla Niemiec rozwiał nadzieje, ze taki scenariusz mógłby się dziś zmaterializować. Od początku IV kwartału 2011 roku utrzymuje sie dysparytet tempa wzrostu gospodarczego w USA i na Starym Kontynencie, który oddaje m.in. różnica wartości indeksów ISM i PMI. W marcu najprawdopodobniej pononownie wzrośnie, gdyż m.in. publikacje regionalnych Philly Fed i NY Empire State wróżą wysoki odczyt ISM.

W połowie miesiąca OECD opublikowała wskaźniki wyprzedzające koniunktury i sugerują one, że dysparytet tempa wzrostu zostanie podtrzymany także w kolejnych miesiącach. Z kolei po południu przekonamy się, czy niesłabnącą koniunkturę w USA zwiatostować będą również wskaźniki obliczane przez Conference Board, a także poznamy (jak w każdy czwartek) liczbę nowych wniosków o zasiłek dla bezrobotnych. Konsensus zakłada, że liczba aplikacji spadnie do 350 tys. – wartości najniższej od czterech lat. Należy też zwrócić uwagę na wystąpienia Mario Draghiego (17:00) i Bena Bernanke (17:45).

Seryjnie napływające dobre dane makro z USA i słabe ze strefy euro to połączenie, które sprzyja obniżkom kursu EUR/USD. Jednak należy podkreślić, że efekt jest najmocniejszy, gdy niepewne są perspektywy polityki pieniężnej. W takiej sytuacji dane makro w większym stopniu determinują wartości przybierane przez swapy stopy procentowej: aprecjacja dolara jest najsilniejsza, gdy lepsze fundamenty przekładają się na oczekiwania, że koszt pieniądza w USA będzie podnoszony. Ostatnio EUR – USD 2Y swap spread zniżkował i doszło do rozszerzenia spreadu rentowności pięcioletnich i dwuletnich obligacji skarbowych USA, co można wiązać z pozytywniejszą oceną kondycji amerykańskiej gopodarki w oczach Fed, który w nowym składzie jest nie tyle „jastrzębi”, co raczej mniej „gołębi” niż sądzono. Główne kanały, którymi kryzys zadłużeniowy mógłby oddziaływać na amerykańską gospodarkę to kondycja sektora bankowego i sytuacja na rynkach finansowych – jak do tej pory operacje LTRO skutecznie zmarginalizowały ich znaczenie. Ożywienie w USA jest wciąż zbyt chimeryczne, by wykluczyć kolejną rundę ilościowego luzowania i dotychczas zmiana percepcji perspektyw polityki pieniężnej nie jest jeszcze wystrczająco zdecydowana by przeważyć pozytywny dla siły euro efekt operacji LTRO. Jednak należy podkreślić, że dyferencjał stóp procentowych jest jednym z głównych czynników stojących za wzrostami USD/JPY, będzie także sprzyjał sile dolara względem pozostałych walut G-10.

Spadki rentowności krajowego długu wyhamowały i wydaje się, że pole do dalszych obniżek dochodowości rodzimych obligacji przy obecnym kształcie polityki pieniężnej jest mocno ograniczone, co zminiejsza też przestrzeń do aprecjacji złotego. Premia za ryzyko inwestycji w krajowe obligacje skarbowe, której dobrą miarą jest statystyka Z – spread wyraźnie spada, szczególnie na krótszym końcu krzywej rentowności długu. Ba, w przypadku papierów dwuletnich przyjmuje nawet wartości ujemne. Warto odnotować, że (czego można się było spodziewać) premia za ryzyko jest znacznie mniejsza niż w przypadku inwestycji w dług węgierski, ale także nieco niższa niż w przypadku inwestycji w czeskie papiery skarbowe, co jest już sprzeczne oceną ryzyka opartą na wartościach przybieranych przez stawki CDS.

Złoty rano konsolidował się w okolicach wczorajszych szczytów. Kurs EUR/PLN znajdował się na poziomie 4,1550, a USD/PLN na poziomie 3,1450. Spadkowy scenariusz na eurodolarze był realizowany i złoty tarcił na wartości. Najbliższe poziomy oporów to 4,1780 w stosunku do euro oraz 3,1680 w stosunku do dolara. Drugi z tych poziomów po odczycie PMI dla Niemiec był testowany. O godzinie 14:00 zostanie opublikowany protokół z ostatniego posiedzenia Rady Polityki Pieniężnej, lecz jego treść nie powinna mieć istotnego wpływu na notowania.

Bartosz Sawicki

Departament Analiz

PMI mocno w dół

Indeks aktywności w chińskiej gospodarce obniżył się w marcu do 48,1 pkt. z 49,6 pkt. w styczniu i miał najniższą wartość od listopada (kiedy wyniósł 48 pkt.). Od czerwca ubiegłego roku tylko raz indeks przyjął wartość powyżej 50 pkt. Dane niepokojąc ponieważ potwierdzają wcześniejsze niepokojące sygnały z gospodarki Państwa Środka. Oznacza to ryzyko ożywienia dla strefy euro, które w dużym stopniu opiera się na eksporcie do Azji. Dodatkowo, słabnąca koniunktura w przemyśle zwiększa ryzyko ze strony rynku nieruchomości (o zagrożeniu z tej strony pisaliśmy w poniedziałek link). To naturalnie negatywna wiadomość dla rynków akcji, ale przede wszystkim surowców przemysłowych (w tym szczególnie miedzi). Negatywnie reaguje też kurs pary AUDUSD.

Rośnie premia od hiszpańskiego długu

Podczas gdy nastroje na szerokim rynku są ogólnie dobre, rentowności hiszpańskich obligacji od początku miesiąca systematycznie rosną. Po części wynika to ze wzrostu „bazy”, czyli rentowności niemieckich obligacji (ze względu na poprawę oczekiwań co do wzrostu), ale wczoraj znacząco wzrosła także premia za ryzyko. Dla 10-letnich papierów wynosi ona 338 bp i jest najwyższa od połowy lutego. Co ciekawe, kurs pary EURUSD oparł się w tym tygodniu presji spadkowej, widocznej wyraźnie choćby na AUDUSD.

Na wykresach:

AUDUSD, D1 – na parze AUDUSD nadal realizujemy strukturę spadkową i po cofnięciu w dniu wczorajszym obecnie testujemy ważne wsparcie na poziomie 1,0380. Jego przełamanie powinno skutkować znacznie większym cofnięciem – nawet w rejon 1,00. Słabe dane z Chin są argumentem za takim ruchem

Apple (AAPL.US na platformie XTB), H1 – wczorajsza sesja przyniosła nowe historyczne szczyty, ale także wyraźne cofnięcie w ostatniej godzinie notowań; taka realizacja zysków nie musi oznaczać, zakończenia okresu dynamicznego wzrostu kursu, ale jest sygnałem ostrzegawczym; samo cofnięcie do bardziej łagodnej linii trendu (okolice 560 USD), czy też szczytów z końca lutego (548 USD), byłoby tematem na korektę na całym rynku akcji w USA i mogłoby pomóc wyrysować brakującą falę czwartą w potencjalnie 5-falowej strukturze wzrostowej, którą na S&P500 obserwujemy od października ubiegłego roku

USDJPY, H4 – ciekawą sytuację mamy na rynku jena – para przełamała agresywną linię trendu, ale wsparcie 83,05 zatrzymało sprzedających, przez co nie doszło do większej korekty; z drugiej strony byki nie miały siły na ustanowienie nowych maksimów, i wyrysowała się potencjalna formacja podwójnego szczytu, z linią szyi właśnie na 83,05; jednocześnie, upływ czasu zbliżył nas do głównej linii trendu, która do tej pory była broniona (choć ostatni raz dwa tygodnie temu przy poziomie 80,60); wkrótce zatem musi nastąpić rozstrzygnięcie

dr Przemysław Kwiecień

Główny Ekonomista